یادداشت :🖋️ اسدالله درویش امیری/ شهریور ۴۰۵

*۱)- جاده چالوس؛ تا کی مردم باید هزینه ناتمام ماندن آن را بپردازند؟.*

*۲)- جاده چالوس؛ اتلاف عمر مردم در سایه پروژه ای که تمام نمی شود.*

*۳)- ۱۵ ساعت در ترافیک؛ سهم مردم از جاده چالوس*

*۴)- چالوس؛ وقتی سفر در زیبا ترین جاده ایران به کابوس تبدیل می‌شود.*

*۵)- هیچ راهی جای جاده چالوس را نخواهد گرفت.*

*۶)- جاده چالوس؛ یک مطالبه ملی، نه یک پروژه محلی*

*۷)- جاده چالوس؛ زیبایی یک مسیر و تلخی یک انتظار طولانی*

*۸)- مردم وعده نمی خواهند؛ جاده چالوس را کامل کنید.*

 *دیشب، ساعت دو و نیم بامداد، در مسیر چالوس به تهران و در میان صف طولانی خودروها و چهره‌های خسته مسافرانی که ساعت‌ها در ترافیک گرفتار شده بودند، بار دیگر به یک پرسش قدیمی فکر می کردم؛ چرا تکمیل یکی از مهم‌ترین محورهای ارتباطی کشور، پس از دهه‌ها، هنوز به سرانجام نرسیده است؟.*

*اگر انصاف و واقع‌بینی را ملاک قضاوت قرار دهیم، بدون تردید یکی از موفقیت‌های مهم پنج دهه اخیر کشور، توسعه گسترده و مؤثر راه‌های ارتباطی و مواصلاتی بوده است.*

*صدها کیلومتر بزرگراه، آزاد راه و مسیر ارتباطی جدید در سراسر کشور احداث شده و بسیاری از شهرها و مناطق ایران به شبکه‌های مناسب حمل‌ و نقل متصل شده‌اند.*

*اما پرسش این جاست که چرا با وجود این همه تجربه، توان فنی و سرمایه‌ گذاری‌های عظیم در بخش راه‌سازی، تکمیل و توسعه یکی از مهم‌ترین و پر تردد ترین محورهای ارتباطی کشور، هم‌چنان سال‌ها به طول انجامیده است؟.*

🌳 *من به عنوان یک مازندرانی که بیش از پنجاه‌ و پنج سال با این جاده زندگی کرده و خاطرات فراوانی از آن دارم، زیبایی‌ ها و تلخی‌ های جاده چالوس را به‌ خوبی می‌ شناسم؛ از طبیعت کم‌نظیر و چشم‌نواز آن گرفته تا ریزش کوه، سقوط بهمن، انسدادهای طولانی، تصادف‌ های مرگبار و ساعت‌ ها گرفتار شدن در ترافیک‌ های سنگین و آزار دهنده.*

 *اما امروز مسئله فقط یک جاده نیست.*

*وقتی هزاران خودرو ساعت‌ ها در ترافیک متوقف می‌شوند، فقط بنزین نمی‌سوزد؛ عمر مردم، آرامش خانواده‌ها، سلامت رانندگان، سرمایه ملی و محیط‌زیست نیز قربانی می‌شود.*

*ترافیک‌های چندین‌ساعته در این محور، افزون بر خستگی و فشارهای روحی و روانی، موجب افزایش مصرف سوخت، تشدید آلودگی هوا، استهلاک خودروها و افزایش احتمال وقوع حوادث رانندگی می‌شود.*

*خانواده‌هایی که برای چند روز استراحت و آرامش راهی شمال می‌شوند، گاهی بخش قابل توجهی از سفر خود را در میان خودروها و در صف‌های طولانی ترافیک سپری می‌کنند.*
*راه‌های جدید شمال، هرچند ضروری، ارزشمند و مؤثر هستند، اما هیچ‌کدام نمی‌توانند جایگاه تاریخی، اقتصادی، گردشگری، فرهنگی و اجتماعی جاده چالوس را نادیده بگیرند.*

*هیچ راهی جای جاده چالوس را نخواهد گرفت. این جاده تنها یک مسیر ارتباطی میان تهران و شمال کشور نیست؛ بخشی از خاطره جمعی میلیون‌ها ایرانی و یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های تاریخی و گردشگری کشور است.*

*مردم حق دارند بپرسند: چرا پروژه‌ای با این همه اهمیت، پس از سال‌ها هنوز ناتمام است؟.*

*جاده چالوس یک پروژه محلی نیست؛ یک مطالبه ملی است.*

*دیگر نمی‌توان پشت وعده‌ های تکراری، کمبود اعتبارات و تغییر دولت‌ها پنهان شد. مردم حق دارند بدانند چرا برای بسیاری از پروژه‌ها منابع مالی پیدا می‌شود، اما تکمیل یکی از مهم‌ ترین شریان‌ های ارتباطی کشور، سال‌ها به تأخیر می‌افتد.*

*هر ساعت تأخیر در تکمیل این پروژه، هزینه‌ای است که مردم با عمر، اعصاب، سلامت، سوخت و سرمایه خود می پردازند.*

*مسئولان باید بدانند مردمی که گاهی برای پیمودن مسیری حدود ۱۶۰ کیلومتر، بیش از ۱۰ تا ۱۵ ساعت در ترافیک گرفتار می‌شوند، دیگر با وعده و افتتاح چند کیلومتر از مسیر قانع نخواهند شد.*

*تکمیل جاده چالوس لطف به مردم نیست؛ وظیفه دولت و حاکمیت است.*
*این جاده یک پروژه محلی نیست که بتوان سال‌ها اجرای آن را به تأخیر انداخت؛ جاده چالوس یک مسیر ملی، یک سرمایه تاریخی و یکی از شریان های مهم ارتباطی کشور است.*

*مردم دیگر وعده‌های تکراری نمی‌خواهند. آنان می‌خواهند بدانند چه زمانی سفر در یکی از زیباترین جاده‌های ایران، به‌جای ساعت‌ها اضطراب، خستگی و انتظار، دوباره به تجربه‌ای شیرین و خاطره انگیز تبدیل خواهد شد؟.*

*و سر انجام، مردم یک پرسش روشن دارند:*
*بالاخره چه زمانی قرار است این پروژه به پایان برسد و تا آن روز، چند ساعت و چند سال دیگر از عمر مردم باید در ترافیک جاده چالوس تلف شود؟.*