جناب آقای دکتر احمد دنیامالی وزیر محترم ورزش و جوانان
ورزش و فعالیت بدنی، صرفاً یک موضوع قهرمانی و حرفهای نیست؛ بلکه از مهمترین ابزارهای پیشگیری از بیماریها، ارتقای سلامت جسم و روان، کاهش آسیبهای اجتماعی و افزایش نشاط عمومی جامعه است. با این نگاه، انتظار میرود مدیریت ورزش کشور از سطح وزارتخانه تا ادارات کل استانها و ادارات شهرستانها، بر مبنای یک ساختار علمی، تخصصی، پاسخگو و متناسب با نیازهای واقعی جامعه ساماندهی شود.
با وجود تلاشهای انجامشده در سالهای گذشته، همچنان پرسشهای جدی درباره ساختار سازمانی ادارات ورزش و جوانان، تناسب نیروی انسانی با مأموریتها، بهرهگیری از نیروهای متخصص، تخصیص بودجه، برنامهریزی عملیاتی و نحوه نظارت بر اماکن و باشگاههای ورزشی وجود دارد.
چگونه میتوان انتظار داشت ورزش کشور در مسیر توسعه پایدار قرار گیرد، در حالی که در برخی سطوح مدیریتی و اجرایی، نیروی انسانی متخصص و متناسب با نیازهای رشتههای مختلف ورزشی به اندازه کافی وجود ندارد و ساختار سازمانی و اعتبارات نیز همواره متناسب با مأموریتهای محوله نیست؟
از سوی دیگر، باشگاههای بخش خصوصی نقش مهمی در توسعه ورزش کشور دارند، اما فعالیت آنها باید در چارچوب استانداردهای مشخص، شفاف و قابل ارزیابی باشد. نظارت بر کیفیت خدمات، صلاحیت مربیان و مدیران، ایمنی اماکن، سلامت ورزشکاران، شهریهها، بیمه و رعایت حقوق خانوادهها و ورزشکاران باید جدیتر و نظاممندتر دنبال شود.
موضوع مهم دیگر، نحوه بهرهبرداری از اماکن ورزشی دولتی است. این اماکن با استفاده از منابع عمومی و بیتالمال ایجاد شدهاند و فلسفه وجودی آنها باید در درجه نخست خدمت به سلامت و نشاط مردم باشد. بنابراین لازم است سیاست واگذاری و اجاره این اماکن به نحوی تنظیم شود که ضمن رعایت صرفه و صلاح اقتصادی دولت، حق دسترسی عمومی مردم به ورزش نیز به هیچ عنوان تضعیف نشود.
اگر قرار است مردم برای استفاده از امکانات ورزشی شهریه پرداخت کنند، شایسته است این درآمدها بهصورت شفاف، هدفمند و قابل نظارت صرف نگهداری، توسعه و تجهیز اماکن ورزشی و افزایش دسترسی اقشار مختلف جامعه به ورزش شود؛ نه اینکه بهرهبرداری از اماکن عمومی صرفاً با نگاه درآمدزایی ارزیابی گردد.
از جنابعالی درخواست میشود دستور فرمایید موارد زیر بهصورت جدی مورد بررسی و اقدام قرار گیرد:
۱٫ بازنگری علمی در ساختار سازمانی وزارتخانه، ادارات کل استانها و ادارات شهرستانها متناسب با مأموریتهای واقعی ورزش و جوانان.
۲٫ ارزیابی تخصص و شایستگی نیروی انسانی موجود و بهکارگیری کارشناسان متخصص در حوزههای مدیریت ورزشی، علوم ورزشی، اقتصاد ورزش، حقوق ورزشی، اماکن ورزشی و برنامهریزی.
۳٫ تدوین برنامه جامع چندساله توسعه ورزش همگانی، قهرمانی و حرفهای با شاخصهای کمی و قابل ارزیابی و اعلام عمومی میزان پیشرفت آن.
۴٫ اصلاح نظام بودجهریزی ورزش بر اساس جمعیت، ظرفیت ورزشی، نیازهای شهرستانها و استانها و شاخصهای سلامت و محرومیت، نه صرفاً بر اساس اعتبارات سنواتی.
۵٫ ایجاد سامانهای شفاف برای نظارت بر واگذاری و اجاره اماکن ورزشی دولتی، قراردادها، میزان اجاره، نحوه مصرف درآمدها و میزان بهرهمندی عموم مردم.
۶٫ تعیین سازوکار مشخص برای اینکه اماکن ورزشی دولتی، تا حد امکان، با اولویت ورزش همگانی و دسترسی اقشار کمبرخوردار مورد استفاده قرار گیرند.
۷٫ تقویت نظارت بر باشگاههای خصوصی، بهویژه از نظر صلاحیت مربیان، ایمنی، بیمه، بهداشت، کیفیت آموزش، شهریه و رعایت حقوق ورزشکاران و خانوادهها.
۸٫ ارائه گزارش سالانه و شفاف به مردم و مجلس درباره وضعیت اماکن ورزشی، درآمد حاصل از بهرهبرداری، هزینهکرد منابع و میزان توسعه ورزش همگانی.
۹٫ ایجاد سازوکاری برای مشارکت متخصصان، پیشکسوتان، دانشگاهیان و تشکلهای ورزشی در تصمیمسازی و ارزیابی عملکرد مدیریت ورزش کشور.
جناب آقای وزیر،
انتظار جامعه ورزشی این است که وزارت ورزش و جوانان از مدیریت روزمره و صرفاً اداری فاصله گرفته و به سمت مدیریت علمی، برنامهمحور، تخصصی، شفاف و پاسخگو حرکت کند. اصلاح ساختار اداری، استفاده از نیروی انسانی متخصص، تأمین بودجه متناسب با مأموریتها و صیانت از اماکن ورزشی بهعنوان سرمایه عمومی، میتواند زیربنای تحول واقعی در ورزش کشور باشد.
امید است جنابعالی با توجه به مسئولیت خطیر وزارت ورزش و جوانان، موضوعات فوق را مورد بررسی قرار داده و زمینهای فراهم فرمایید که ورزش بهعنوان حق و نیاز اساسی مردم، نه صرفاً یک فعالیت تجاری، بلکه بهعنوان سرمایهای برای سلامت جسم و روح جامعه مورد توجه قرار گیرد.









