گروه : فرهنگی
عصر دوشنبه دوم شهریور ۱۴۰۵، دکتر اسپرورین، رئیس مجمع خیرین مدرسهساز استان البرز، در مراسم گرامیداشت روز تشکلها و سازمانهای مردمنهاد، با اشاره به دیدار اخیر خیرین کشور با رئیسجمهور، بر جایگاه ممتاز البرز در عرصه مشارکتهای مردمی و فرهنگ نیکوکاری تأکید کرد.
وی با اشاره به سخنان دکتر مسعود پزشکیان در این دیدار گفت: «هفته گذشته در معیت خیرین کشور در خدمت رئیسجمهور بودیم. دکتر پزشکیان خطاب به خیرین گفتند: از البرزیها یاد بگیرید.»
اسپرورین افزود: «واقعیت آن است که تشکلها با عشق پا میگیرند؛ با عشق شکل میگیرند و با اعتماد و سرمایه اجتماعی استمرار مییابند. به گمان من، کمتر استانی را میتوان یافت که به اندازه البرز در عرصه تشکلهای مردمی و فعالیتهای خیرخواهانه موفق بوده باشد.»
رئیس مجمع خیرین مدرسهساز البرز با اشاره به جایگاه این مجموعه اظهار داشت: «در حوزه خیرین مدرسهساز البرز، بهترینها و شایستهترین انسانها در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند؛ انسانهایی که سرمایه اصلی این حرکت بزرگ، نه در حسابهای بانکی، بلکه در دلهای بزرگ و احساس مسئولیت اجتماعی آنان است.»
وی با اشاره به ویژگیهای جمعیتی استان و روند فزاینده مهاجرت خاطرنشان کرد: «البرز نخستین استان مهاجرپذیر کشور است و هر سال حدود ۴۰۰ کلاس درس جدید نیاز دارد. سالانه حدود ۱۴ هزار دانشآموز به جمعیت دانشآموزی استان افزوده میشوند و برای احداث هر کلاس درس نیز حدود دو میلیارد تومان اعتبار لازم است.»
اسپرورین ادامه داد: «این اعداد تنها چند رقم آماری نیستند؛ پشت هر عدد، آینده یک کودک و سرنوشت یک نسل قرار دارد. مدرسهسازی فقط ساختن دیوار و سقف نیست؛ ساختن آینده است.»
وی در بخش دیگری از سخنان خود با نگاهی عمیقتر به مفهوم خیر و ایثار گفت: «البته اگر بخواهیم از بالاترین و ارزشمندترین خیرین کشور نام ببریم، باید از شهدا و جانبازان یاد کنیم؛ کسانی که بزرگترین سرمایه وجودی خود را، یعنی جان و سلامت خویش را، برای این سرزمین هزینه کردند. آنان بیمنتترین و والاترین مصداق ایثار و خیرخواهی برای ایران هستند.»
رئیس مجمع خیرین مدرسهساز البرز در پایان با تأکید بر اینکه خیرخواهی مرز جغرافیایی نمیشناسد، گفت: «استان، شهر و جغرافیا همه فرع ماجراست؛ آنچه در نهایت باقی میماند، ایران است. اگر امروز برای مدرسه، دانشآموز و آینده فرزندان این سرزمین قدمی برداریم، در حقیقت برای ماندگاری ایران سرمایهگذاری کردهایم.»
آنچه باقی میماند، ایران است؛ و چه زیباست که سهم ما از ماندگاری ایران، ساختن مدرسه، پرورش انسان و گشودن راهی روشن برای نسل آینده باشد.
رضا قاسمپورروزنامهنگار و پژوهشگر فرهنگی
https://sarzaminemana.ir/?p=41766









