عصر چهارشنبه، آیین پاسداشت «راویان البرز» به مناسبت روز خبرنگار، با حضور استاندار البرز، جمعی از مدیران و مسئولان استان و اصحاب رسانه و خبر، به همت اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، خانه مطبوعات و روابط عمومی استانداری البرز در تالار لوتوس کرج برگزار شد؛ آیینی برای ادای احترام به آنان که سال‌هاست روایتگر تحولات جامعه‌اند و با قلم و دوربین، حافظه تاریخی یک سرزمین را ثبت می‌کنند.

این مراسم، اگرچه با تأخیری نسبت به موعد رسمی روز خبرنگار برگزار شد، اما فرصتی بود تا بار دیگر از جایگاه حرفه‌ای و اجتماعی خبرنگاران و نقش بی‌بدیل رسانه در روشن نگه‌داشتن چراغ آگاهی عمومی سخن گفته شود.

در این آیین، شریفی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی البرز، قدرت‌الله سیف، معاون سیاسی استاندار و مهران رجبی، بازیگر سینما و تلویزیون، هر یک از منظر خود درباره جایگاه رسانه، خبرنگار و ضرورت پاسداشت تلاش‌های اصحاب خبر و فرهنگ سخن گفتند.

اجرای موسیقی و تئاتر نیز بخش دیگری از برنامه بود که با ایجاد فضایی متفاوت و دلنشین، بر طراوت مراسم افزود و فرصتی برای فاصله گرفتن از فضای رسمی و اداری برنامه فراهم آورد.

با این همه، شاید یکی از معنادارترین تصاویر این آیین، حضور مجتبی عبداللهی، استاندار البرز بود؛ حضوری که به دلیل شرایط جسمانی او، جلوه‌ای متفاوت داشت. استاندار، علی‌رغم کسالت و عمل جراحی اخیر، عصا به دست در جمع خبرنگاران حاضر شد و تا پایان برنامه در کنار اصحاب رسانه ماند.

این حضور، فارغ از هر نگاه سیاسی یا مدیریتی، می‌تواند نشانه‌ای از اهمیت جامعه رسانه‌ای برای مدیریت ارشد استان تلقی شود؛ چراکه در روزگاری که فاصله میان مسئول و رسانه گاه بیش از آن چیزی است که باید باشد، حضور یک مقام مسئول در کنار خبرنگاران، آن هم در شرایط جسمانی نامساعد، حامل پیامی روشن است: رسانه را نمی‌توان از مناسبات حکمرانی و زیست اجتماعی جامعه حذف کرد.

اما نقطه اوج آیین «راویان البرز»، در بخش پایانی رقم خورد؛ جایی که پیشکسوتان عرصه رسانه و خبر مورد تجلیل قرار گرفتند؛ مردان و زنانی که پیش از عصر شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های لحظه‌ای، سال‌ها با قلم، کاغذ، دوربین و ضبط صوت، روایتگر روزگار خود بودند و بخشی از حافظه فرهنگی، اجتماعی و سیاسی البرز را شکل دادند.

تجلیل از پیشکسوتان، در حقیقت تجلیل از تاریخ زنده رسانه بود؛ نسلی که حرفه خبرنگاری را نه با امکانات امروز، که با عشق، دشواری، مسئولیت و گاه هزینه‌های سنگین آموخت و به نسل‌های بعد سپرد.

در چنین آیین‌هایی، آنچه بیش از تشریفات اهمیت دارد، بازخوانی یک حقیقت بنیادین است:

جامعه‌ای که خبرنگار خود را پاس نمی‌دارد، دیر یا زود بخشی از حافظه و حقیقت خویش را از دست خواهد داد.

«راویان البرز» می‌توانست و می‌تواند فراتر از یک مراسم مناسبتی باشد؛ فرصتی برای بازاندیشی در جایگاه رسانه، شأن خبرنگار، امنیت حرفه‌ای اصحاب قلم و ضرورت شنیده‌شدن صدای رسانه‌های مستقل و مسئول.

خبرنگاران، صرفاً تولیدکنندگان خبر نیستند؛ آنان چشم ناظر جامعه، حافظان حافظه عمومی و راویان لحظه‌هایی هستند که اگر ثبت نشوند، فردا بخشی از تاریخ از میان خواهد رفت.

و شاید از همین منظر،  عنوان «راویان البرز» انتخابی هوشمندانه باشد؛راویانی که می‌نویسند تا البرز فراموش نکند چه روزهایی را از سر گذرانده است.

رضا قاسم‌پورروزنانه‌نگار و پژوهشگر فرهنگی